Ég á afmæli í dag, ég á afmæli í dag,
ég á afmæli ééééééég,
ég á afmæli í dag

jibbbiíííííííí

Aldur verður ekki gefin upp að þessu sinni

Jæja hér kemur III. hluti. Hvernig væri svo að kommenta aðeins meira!! Mér finnst það allavegana góð hugmynd

Læknaneminn ungi brosti ekki heldur hélt bara áfram að spyrja Freyju álíka spurninga. Freyja roðnaði og áttaði sig á því að það er auðvitað ekkert hlátursefni að vera haldið sjúkdómi sem sannfærir mann um að forsætisráðherrann sé að senda manni skilaboð í gegnum Moggann. Nú var Freyja orðin verulega stressuð og átti erfitt með að sitja kyrr. Læknaneminn virtist átta sig á þessu og spyr Freyju hvort þær eigi að taka pása.

-          Nei, nei klárum þetta bara

-          Allt í lagi. Þetta er alveg að verða búið.

Spurningar dundu áfram á Freyju og henni fannst eins og þetta ætlaði engan enda að taka. Þegar Freyja var um það bil að gefast upp á þessu öllu saman og var farin að íhuga það alvarlega að stinga af segir læknaneminn að nú sé spurningunum lokið í bili.

-          Freyja viltu segja mér hvað þú sérð fyrir þér að gerist næst?

-          Ég veit það nú eiginlega bara ekki. Það er eiginlega þess vegna sem ég er hér.

-          Já ég skil það en hefur þú hugsað um það að þú gætir jafnvel þurft að fá einhver lyf?

Freyja glápti á læknanemann og gapti. Af hverju ósköpunum áttu hún að fara að taka einhver lyf og hvað lyf þá?!

-          Nei ég gerði mér nú ekki grein fyrir því að ástandi væri svona alvarlegt.

Freyja var farið að líða verulega illa. Hvað var þessi læknanemi eiginlega að bulla. Hvað vissi hún svo sem, nýskriðin úr skólanum og vissi örugglega ekkert um lífið og hversu ömurlegt það getur verið. Freyja var eiginlega orðin pirruð og vildi ekkert frekar en að komast heim og hverfa undir sængina. Hvernig í ósköpunum datt henni í hug að þetta gæti væri góð hugmynd!!

-          Freyja!

-          Ha já, fyrirgefðu. Ég hérna....já ég hérna vil ekki þurfa að taka nein lyf...ég meina til hvers! Nei ég vil það alls ekki

-          Nei ég skil það vel

Allt í einu ryðst fyrirferðamikla konan inn í öllu sínu veldi.

-          jæja! Hvernig gengur hjá ykkur stelpur?

-          Jú bara vel. Við erum búnar að fara yfir spurningalistana

-          Já, leyfðu mér að kíkja á þetta snöggvast.

Erna hin fyrirferðamikla rífur blöðin úr höndunum á læknanemanum blaðar í gegnum þau og kinkar ákaft kolli.

-          já Freyja mín þú ert greinilega að glíma við þunglynd og kvíða.

Freyja var gjörsamlega orðlaus. Hvernig datt þessari kellingu í hug að ryðjast þarna inn og demba svona sleggjudómum yfir hana eins og hún væri að tala um að snjór væri hvítur. Hvað er eiginlega að þessu liði!!

-          Næsta skrefið væri þá að setja þig á lyf. Til að byrja með þyrftir þú að taka hálfa töflu af zoloft og hálfa töflu að seroquel fyrir svefn.

Nú var Freyju allri lokinni. Ekki nóg með að henni væri tilkynnt að hún væri hálf geðveik heldur átti hún að fara að bryðja töflur eins og smarties!! Freyja sat þarna eins og dauðyfli og vissi hreint ekki hvað hún átti að segja.

-          Freyja sagði mér það reyndar áðan að hún vildi helst ekki taka lyf

(loksins stóð einhver með Freyju)

-          Já ég skil það vel

(já, er það!!! Glætan!!)

-          en stundum, þegar fólk er orðið mjög veikt, er ekkert annað í stöðunni. Við verðum að koma reglu á svefninn og fá þig til að slaka á. Fáir þú ekki nægan svefn og andlega ró áttu ekki eftir að hafa burði til þess að takast á við rót vandans. Lyfin aðstoða þig við það að verða þú sjálf aftur. Það er ansi margt hér í þessum spurningalista sem bendi til þess að þunglyndið stjórni hugsunum þínum. Hugsaðu endilega málið Freyja og við svo ræðum þetta frekar þegar við hittumst næst. Ertu til í það vinan?

Freyja vissi ekki alveg hvað var að gerast. Hún vissi vel að þrátt fyrir allt of fyrirferðamikinn persónuleika hafði þessi kona sennilega rétt fyrir sér. Freyja vissi að hún hafði ekki verið með sjálfri sér lengi. Hún gat ekki einbeitt sér að neinu í skólanum, gat lítið borðað eða sofið og samskipti hennar við vini og fjölskyldu voru orðin vægast sagt mjög stirð. Samt átti hún erfitt með að sætta sig við að þurfa að taka einhver lyf.

-          Freyja ég er búin að bóka þig í persónuleikapróf á landsspítalanum á morgun kl:9:00. Kemst þá?

-          Ha...já ætli það ekki.

-          Fínt vinan. Þá segjum við þetta gott í dag. Ég hef samband við þig þegar ég hef fengið niðurstöður persónuleikaprófsins.

Freyja kinkaði kolli, stóð upp og ætlaði að fara út þegar hún áttaði sig á því að hún var ekki búin að kveðja konurnar tvær.

-          Bless

-          Vertu sæl vinan, ég hef samband við þig í vikunni.

Freyja staulaðist út líkt og uppvakningur. Hún var svo gjörsamlega tóm eftir þetta viðtal að henni leið eins og einhver hefði opnað hana og tæmt hana af öllu sem er mannlegt. Hún rölti af stað heim og vissi ekki af sér fyrr en hún var komin niður í bæ. Hún hafði labbað framhjá heimili sínu og alla leið niður í bæ án þess að taka eftir því. Hvernig gat staðið á þessu? Af hverju var svona komið fyrir henni? Freyju leið eins og hún væri að kafna, hugsanir hennar flugu um huga hennar og görguðu á hana. Hún varð að komast heim til sín en hún vissi allt í einu ekki hvernig hún átti að komast þangað. Hún gerði sér ekki grein fyrir því að hún hafði hallað sér upp við vegg og  hélt um höfuð sér.

-          Er allt í lagi með þig?

Freyja leit upp og horfði í áhyggjufullt andlit gamallar konu.

-          Get ég gert eitthvað fyrir þig vinan?

Freyja reyndi að svara henni en gat ekki talað því hún átti svo erfitt um andardrátt. Allt í einu kemur ungur maður upp að gömlu konunni.

-          Er allt í lagi með hana?

-          Nei ég held ekki. Henni líður eitthvað illa greyinu. Kannski við ættum að hringja á sjúkrabíl.

Freyju langaði að öskra en það var sama hvað hún reyndi, ekkert gerðist. Hún heyrði að gamla konan og ungi maðurinn töluðu saman en gat ekki lengur greint samtal þeirra. Hún heyrði í sírenum í fjarska en fann að hún var að hverfa. Kannski var öllu lokið núna. Kannski fengi hún loksins frið fyrir vanlíðaninni og háværu hugsunum sínum.

Framhald seinna - kv. Anna Jóna skjóna

 Hæ allir og takk fyrir frábær komment. Kvíðahnúturinn í mallanum minnkaði aðeins við þessi fallegu komment ykkar
En jæja þá er komið að hluta II. Njótið

“Ég er hérna með nokkur próf sem ég vil gjarnan fara í gegnum með þér. Treystirðu þér í það? Þessi próf eru lögð fyrir alla þá sem óska eftir aðstoð geðdeildar og koma til með að aðstoða læknateymið til að meta hvort og þá hvaða geðsjúkdóma sjúklingurinn er haldinn”

Freyja fékk hroll en kinkar samt kolli.

“Fyrst þarft þú að fylla út blað með ákveðnum grunnupplýsingum um þig, s.s. aldur, kyn, búseta o.fl. Því næst förum við í gegnum fyrsta spurningarlistann. Freyja kinkaði kolli og gat ekki annað velt því fyrir sér hversu gömul læknaneminn var. Hún gat ekki verið degi eldri en Freyja og var að öllum líkindum yngri en hún. Neminn var ljóshærð, hávaxinn og grönn. Týpan sem Freyja elskaði að hata. Samt var hún voðalega vingjarnleg og virtist vera mjög einlæg.

Freyja kláraði að skrifa niður upplýsingarnar um sig og afhenti unga, fallega nemanum. Neminn kíkti yfir grunnupplýsingarnar og sagðist svo aðeins vilja fara yfir þessar upplýsingar. Freyja skildi nú ekki alveg af hverju en kinkaði bara kolli.

-          Hér stendur að þú búir á Freyjugötu. Hefurðu búið þar lengi?

-          Nei flutti þangað í maí í fyrra

-          Ertu í sambúð?

-          Nei!! Það gengur svo illa í karlamálum að ég er að spá í að fara að spila með hinu liðinu – if you know what I mean!

Freyja var að reyna að vera fyndin en var ekki lengi að átta sig á því hvað þetta var misheppnuð tilraun. Svo þegar hún áttaði sig á því að auðveldlega var hægt að misskilja þetta stokkroðnaði hún. Frábært Freyja!! Nú heldur hún að þú sért að reyna við hana!!

Læknaneminn brosti og virtist vera skemmt yfir þessum annars lélega brandara. Freyja prísaði sig sæla.

- Jæja Freyja. Þá byrjum við á spurningarlistanum. Ég vil taka það fram strax að sumar spurningarnar hljómar e.t.v. hálf undarlega en hafðu engar áhyggjur af því.

Freyja kinkaði kolli.

- Fyrsta spurningin hljómar svona: Finnst þér stundum eins og lífið sé einskis virði?

Vá!! Menn voru ekkert að tvínóna við hlutina. Freyja hikaði og svarði spurningunni svo játandi.

- finnst þér stundum erfitt að vera í kringum fólk?

Freyja leit á skóna sína og kinkaði kolli. Í langan tíma hafði Freyja átt erfitt með að fara út úr húsi. Henni fannst best að vera heima í kjallaraholunni sinni. Stundum hafði hún ekki farið út í heila viku. Þá hafði hún bara pantað sér mat þegar hún varð svöng, sem var mjög sjaldan, og lesið góða bók eða horft á sjónvarpið þess á milli. Það var svo gott að hverf á vit skáldaðra persóna sem bjó í uppspunnum heimi sem alltaf hafði góðan enda.

- Freyja?

Freyja hrökk upp úr hugsunum sínum og leit afsakandi á læknanemann. Neminn brosti og endurtók spurninguna.

-          Áttu einhvern tíman erfitt með svefn?

-          Já!! Eiginlega alltaf

-          Sefurðu þá of lítið eða of mikið?

-          Of lítið.

-          Sefurðu fast eða laust?

-          Mjög laust. Ég dotta eiginlega bara.

-          Hversu lengi hefurðu átt erfitt með svefn?

-          Í svona 3-4 mánuði.

Læknaneminn horfði umhyggjusömum augum á Freyja og sagði:

-          þú hlýtur að vera orðin mjög langþreytt. Hefur þú aldrei leitað til læknis? Beðið um svefntöflur eða e-ð slíkt?

Freyja horfði á læknanemann sljóum augum.

-          Ég hafði nú bara aldrei pælt í því.

-          Nei allt í lagi. En snúum okkur að spurningarlistanum aftur.  Heyrirðu einhvern tíman raddir?

Freyja glápti hissa á læknanemann. Ó nei!! Hún heldur að ég sé klofinn persónuleiki sem er hættuleg sjálfri mér og öðrum!! Ætli ég verði læst inn á Klepp og lyklinum hent í ruslið?

-          Nei alls ekki!!

-          Ekki láta þér bregða. Þessi spurningarlisti er standard listi og er lagður fyrir alla þá sem koma hingað

Freyja reyndi að brosa en gat samt ekkert að því gert að hún hafði bara hellings áhyggjur af þessum spurningarlista. Hvað ef í ljós kæmi að hún væri bullandi geðveik? Freyja var farin að hafa verulegar áhyggjur og læknaneminn hefur sennilega tekið eftir því.

-          Freyja mín. Er ekki allt í lagi? Viltu taka pásu?

-          Nei, nei þetta er allt í lagi. Höldum bara áfram

-          Ok en þú lætur mig vita ef þú vilt hvíla þig.

Freyja kinkaði kolli en langaði bara mest til þess að ljúka þessu af. Henni leið illa þarna og vildi komast heim í öryggið í skáldaheimunum góðu í bókunum.

-          Finnst þér stundum eins og þú fáir skilaboð í gegnum fjölmiðla?

-          Nei!!

Freyja gat ekki annað en hlegið. Jafnvel þó hún væri skíthrædd. Það var náttúrulega hálf spaugilegt að hugsa til þess að einhver haldi að hann fái skilaboð í dagblöðum eða úr útvarpi.

Framhald seinna - gæti verið svolítið langt í það þar sem ég er í Reykjavík í staðlotu og ekki víst að ég hafi tíma í að skrifa framhaldið neitt á næstunni....ég er hins vegar alveg búin að ákveðna hvað gerist næst.......spenno, spennó

Over and out - Anna Jóna smásagnahöfundur

Jæja. Hér kemur önnur smásaga. Það er algjört skilyrði að kommenta þegar þið hafið lokið við að lesa!!! Mig langar að heyra hvað ykkur finnst. Njótið

Freyja gekk þungum skrefum upp Skólavörðustíginn. Kvíðahnúturinn í maganum hafði aldrei verið eins stór og hugsanir hennar flugu á ljóshraða um huga hennar. Hún var ekki viss um að hún gæti þetta. Samt vissi hún að hún yrði að gefa þessu tækifæri.

Freyja nálgaðist húsið og gat ekki annað en veitt því eftirtekt hversu stofnanalegt það var. Hún stoppaði fyrir utan húsið, dró djúpt andann og velti því fyrir sér hvort hún ætti að hætta við, fara heim og leggjast upp í rúm og horfa á góða mynd. Hún lét sig samt hafa það og gekk inn. Anddyrið var hlaðið bæklingum um alls kyns andlega sjúkdóma ásamt nokkrum aumum gerviplöntum sem var örugglega tilraun til þess að gera þetta annars kuldalega umhverfi heimilislegt. Samkvæmt þeim upplýsingum sem Freyja fékk átti hún að gefa sig fram hjá ritara sem staðsettur var á annarri hæð. Freyja rölti upp stigann og vonaði hálf í hvoru að á einhvern undarlegan hátt væri henni batnað og hún gæti farið heim. Hún vissi samt að þetta var bara óskhyggja. Hún varð að fara inn.

Þegar á aðra hæð var komið blasti langur gangur við með herbergjum á báða bóga. Fyrsta herbergið var opið og þar inni var ritarinn staðsetur. Freyja gekk hikandi inn. Ritarinn leit upp, brosti, og bauð góðan dag. Freyja roðnaði en tókst á einhvern ótrúlegan hátt að stynja erindi sínu upp.

“Já vinan, manstu hvern þú áttir að hitta?”

“ha, já, Erna eða e-ð svoleiðis”

“Og hvert er nafnið þitt vinan?”

Freyja gaf upp nafnið sitt og velti því fyrir sér hvort að falska gleði ritarans væri leið hennar til að láta Freyju líða vel. Henni fannst svona öfug sálfræði ekki virka og langaði mest til að kýla ritarabjánann á nefið.

“Hún Erna kemur eftir augnablik. Þú mátt fara í herbergið innst á ganginum og bíða þar”

Freyja gekk inn ganginn og að herberginu. Herbergið var hvítmálað, stólum hafði verið raðað í hring og í einu horninu var vaskur. Þetta var einum of mikið!! Ekki nóg með það að húsið sjálft stæði eins og hvítur stofnanarisi sem gnæfir yfir allt, starfsfólkið væri eins og kærleiksbjörn á prozac heldur voru herbergin alveg eins og klippt út úr atriði úr “one flew over the coco´s nest”. Þetta var meira en Freyja þoldi og í þann vegin sem hún var að snúa sér við og koma sér þaðan út heyrði hún hástemmda rödd yfirgnæfa allt.

“FREEEEYYYYJA!!! Mikið er gaman að sjá þig elskan. Komdu hérna með mér. Konan, sem var lítil, svarthærð og ægilega fyrirferðarmikil, greip utan um herðar Freyju og leiddi hana inn í annað herbergi. Það herbergi leit betur út en hitt,  en konan fyrirferðamikla gaf Freyju ekkert svigrúm til þess að velta umhverfinu fyrir sér.

“Fáðu þér sæti Freyja mín. Ég heiti Erna og þetta er hún Ásdís. Hún er nemi í geðlækningum. Er í lagi að hún fari í gegnum þessi próf með þér??”

Freyja gapti opinmynt á Ernu og velti því fyrir sér hvaða próf hún væri að tala um. Hún vissi ekki að hún hefði þurft að taka einhver próf. Freyja var með prófkvíða á háu stigi og þessar fréttir komu henni algjörlega úr því lita jafnvægi sem hún var í. En henni tókst að lokum að samþykkja nærveru nemans. Erna tilkynnir því næst að hún ætlaði að fara fram á meðan hún Ásdís færi yfir málin með henni Freyju. Síðan strunsaði hún út.

Læknaneminn brosti til hennar og bauð henni sæti.

“ Viltu byrja á því að segja mér af hverju þú ákvaðst að koma hingað Freyja?”

Það var ekkert verið að skafa utan af hlutunum!!!

Freyja horfði á læknanemann og velti því fyrir sér hvernig hún ætti að fara að því að treysta þessari manneskju fyrir vandamálum sínum. Það var nokkuð ljóst að læknaneminn var á svipuðum aldri og Freyja og gat því lítið vitað um hvernig það er að langa ekki að lifa lengur.

Freyja ræskti sig, reyndi að koma sér vel fyrir og sagði:

“Já, ég, hérna, ákvað að hafa samband við geðdeildina vegna þess að, ég hérna.....held að ég, hérna, sé e.t.v. eitthvað veik.

“Já, og af hverju heldur þú að þú sért eitthvað veik?”

Þarf að stafa hlutina fyrir gellunni?!

“Já....mér hefur sem sagt ekki liðið neitt sérstaklega vel undanfarna mánuði.”

Læknaneminn starir á Freyju og spyr svo hvað hún eigi við. Freyja ræskir sig aftur, roðnar og veltir því fyrir sér hvernig í ósköpunum hún hafi komið sér í þessa aðstöðu.

“Það er eins og ég sé með svarthol í brjóstinu á mér sem veldur vanlíðan og kvíða” segir Freyja og vonar að læknaneminn láti þessar útskýringar gott heita.

Læknaneminn skráir eitthvað hjá sér og lítur svo á Freyju.

“Svarthol segirðu. Gætirðu lýst þessu eitthvað nánar?”

Nú var Freyja orðin pirruð!!

“Nei!! Ég get ekkert útskýrt þetta neitt nánar!! Hvernig á maður að geta útskýrt að hver dagur sér bardagur upp á líf og dauða? Að á hverjum degi velti maður fyrir sér leiðum til þess að yfirgefa þessa annars ömurlegu jörð! Að á hverjum morgni þegar vekjaraklukkan hringir, eftir að því er virðist nokkurra mínútna svefn, langi manni mest til þess að grafa sér holu og hverfa ofan í hana!! Ha!! Hvernig á ég að útskýra þetta allt saman?? Geturðu sagt mér það???

Freyja var orðin öskureið og tók ekki eftir því að hún var farin að öskra á nemagreyið. Þegar Freyja áttaði sig á því náfölnaði hún og nöldraði afsökunarbeiðni ofan í bringuna á sér. Læknaneminn horfði skilningsríkum augum á Freyju og brosti........

Framhald í næsta bloggi.

MUNIÐ AÐ KVITTA FYRIR KOMU YKKAR OG SEGJA MÉR HVAÐ YKKUR FINNST UM SMÁSÖGUSKRIFIN MÍN

kv. Anna Jóna sem er með smá kvíðahnút í mallanum yfir að hafa actually birt þessa smásögu

Hún Lilja spánarmær manaði mig til að skrifa smásögu sem inniheldur eftirfarandi orð: Lilja, gáfuð, skemmtileg, fyndin, frábær, best, klárlega, einfaldlega, yndisleg, ekki vitlaus, þrusu dugleg, fræg&rík, flottust og ruuuusaleg!
Ég er ekki ein þeirra sem skorast undan áskorun og hef því samið sögu með þessum orðum. Njótið!!!

Lilja kemur askvaðandi inn og hrópar hátt og snjallt yfir allt herbergið “ÉG NÁÐI PRÓFINU!!!” Fólk lítur hvert á annað eins og það viti ekki alveg hvernig það eigi að bregðast við þessum fréttum. Það er ekki eins og þessar fréttir komi eitthvað á óvart. Það vissu allir að hún myndi ná og það að hún skyldi koma hlaupandi inn og garga yfir alla hversu gáfuð hún er var ekkert annað en móðguð. Samt var einfaldlega ekki hægt að vera fúll eða móðgaður út í hana því hún var svo skemmtileg og fyndin. Hún var hreint út sagt frábær. Málið með Lilju var líka það að þó svo hún væri klárlega þrusu dugleg og yndisleg var hún ekki ein af þeim sem vissi af því. Hún var ótrúlega jarðbundin og lét það því ekki stíga sér til höfuðs að hún væri fræg og rík. Jafnvel þó hún fengi alltaf verðlaunin flottust og ruuuuuusaleg á skólaskemmtunum fannst henni hún ekkert vera neitt öðruvísi en aðrir.

Hún vissi að sjálfsögðu að hún var ekki vitlaus en velti sér samt einhvern vegin aldrei neitt upp úr því.

Það kom öllum því töluvert á óvart þegar Lilja var myrt á hrottalegan hátt. Lilja var að fara heim af barnum eftir að hafa fangað glæstum árangri í prófunum. Hún ætlaði að taka leigubíl heim en röðin í leigubílana var endalaust löng og þar sem hún var orðin þreytt ákvað hún að labba heim enda leiðin ekki löng. Bara að hún hefði ekki ákveðið að fara í nýju manolo blank skónum sínum. En beauty is pain og Lilja harkar af sér en ákveður jafnframt að stytta sér leið framhjá kirkjugarðinum. Lilja er djúpt sokkin í eigin hugsunum um hversu vel gekk í prófunum þegar hún tekur allt í einu eftir því að einhver er að elta hana. Hún stoppar, snýr sér við en sér engan. “Ég hef greinilega verið undir of miklu álagi undanfarið. Er farin að ímynda mér að einhver sé að elta mig”. Hún gengur áfram og man þá allt í einu eftir fréttunum sem allir fjölmiðlar landsins hafa fjallað um. Margar stúlkur höfðu orðið fyrir hrottalegri árás hjá einhverjum kirkjugarði og allar stúlkurnar höfðu verið.....drepnar. Allt í einu man Lilja eftir því að það var hjá þessum kirkjugarði sem stelpurnar voru myrtar. Lilja ákveður að herða gönguna. Þá heyrir hún hljóðið aftur....eins og einhver sé að elta hana. Nú er hún orðin verulega hrædd og ákveður að hlaupa. Hún finnur að veran fyrir aftan hana nálgast hana. Lilja sparkar af sér glænýju manolo blank skónum sínum og hleypur eins og hún eigi lífið að leysa. Hún sér að hún er að nálgast endann á kirkjugarðinum og veit að þar er stór umferðargata. Hún ætti að vera örugg þar.

Allt í einu heyrir hún að veran fyrir aftan hana er farin að hvísla nafn hennar....Lilja, Lilja, Lilja. Rödd verunnar verður háværari og nálgast hana óðum.

LIIIIILJJJJJJAAAAAAAA!!!!

Lilja hrekkur upp með andfælum og áttar sig á því að þetta var allt saman bara draumur.

Munið að kvitta fólk!!! Kv. Anna Jónan

Jæja....það er orðið opinbert!!! Ég mun halda áfram að blogga enda voru alveg heilar 4 manneskju(eins og það hefðu geta verið 3 og 1/2) sem kvittuðu fyrir komu sína. Maður verður nú að halda áfram að fræða og skemmta þessum manneskjum

Mig langar alveg hrikalega til þess að skrifa eitthvað gáfulegt eða þó ekki væri nema pínu áhugavert en þar sem að líf mitt er einstaklega óspennandi þessa dagana hef ég ákveðið að búa til smásögur til að birta hér á blogginu,.....lofa ekki neinum stórkostlegum útgáfum.....getu meira að segja verið að ég gefist upp og hætti bara við að gera smásögur...kemur í ljós.
Fylgist bara með.

Adios amigos - Anna Jóna verðandi smásöguhöfundur

Er einhver sem les bloggið mitt lengur???? Ef svo er VINSAMLEGAST KVITTIÐ FYRIR KOMU YKKAR!!!!!!!!!!

Over and out - Anna Jóna ofurpirraða

Fólkið sem vinnur í útvarpi og sjónvarpi er nú ekkert öðruvísi en við hin. Þau mismæla sig stundum og útkoman verður oft á tíðum ansi fyndin. Hér koma nokkrir góða punktar.

1. Síðast liðinn vetur heyrði ég t.d mann í útvarpinu tala um Holtu á hálkavörðuheiði
2. Þula í sjónvarpinu talaði um ÍSTUR   FLANIR!!! En hún las sem sagt svona svakalega vitlaust á skjáinn en orðið var sem sagt ÍS-TRUFLANIR!!
3. Ákveðin kona sem ég þekki var að lesa í einhverju dagblaði grein um mann sem hafi grætt svakalega mikið á því að kaupa SKÓLA  GER og selja það svo. Málið var bara það að maðurinn keypti ekki SKÓLA  GER heldur SKÓ-LAGER!!! 
   
4. Fréttamaður einn var að lesa frétt og í miðri fréttinni segir hann FLOTT  EINAR!!! Orðið átti hins vegar að vera FLOT-TEINAR!!!!
5. Ákveðinn maður sem sá um rólegan og rómatískan þátt á bylgjunni var búinn að koma sér heldur betur í rómó gírinn, spila fullt af rómó lögum og röfla lengi um ástina og hversu dásamlegt það er að vera ástfanginn. Þegar einhverju ægilega rómatísku lagi er að ljúka segir maður "oooooog rómantíkin ríður rækjum hér í kvöld"     ÁAÁÁÁTS HRIIIIKALEGT mismæli!

Hér á eftir koma nokkur mismæli sem ég eða vinir og vinkonu hafa sagt í gegnum tíðina.

1. Ég var í óvissuferð og þegar við stoppum á ákveðnum stað spurði ég sessunaut minn "verður þetta stott stupp??"
   
2. Kærustuparið Svenni og Hlín mættu á humarhátíð með vini sínum. Vininum fannst þau hafa skandelísearð e-ð og kemur því hlaupandi inn og segir hátt og hratt "vitiði hvað SVÍN OG HLENNI gerðu"
3. Begg og eikon stendur alltaf fyrir sínu
4. Helena Rubenstein er ákveðin tegund af snyrtivörum og ég virðist eiga svakalega erfitt með að segja þetta nafn því ég segi alltaf Rubena Helenstein

Mér dettur ekkert meira í hug eins og er eeeeeen endilega komið þið með nokkur skemmtileg mismæli!!!!!! Já það þýðir sem sagt að ÞIÐ EIGIÐ AÐ KVITTA FYRIR KOMUN með því að segja mér frá skemmtilegum mismælum

heyrumst folks!! AJ mismæla fan # 1

Jæja!!
Hún Sædís skvís klukkaði mig og því best að standa við sinn hlut og svara eftirfarandi.

4 störf.
Hraðfrystihús Borgey
Hótel Höfn (Þvottahúsmey, þjónn og aðstoðarkokkur)
Grunnskóli Djúpavogs
Grunnskóli Hornafjarðar

4 bíómyndir
Four weddings and a funeral
Bridget Jones (báðar myndirnar)
Pretty Woman
Dumb and dumber

 4 staðir sem ég hef búið á
Hornafjörður
Reykjavík
Kalundborg, DK
Djúpivogur

4 sjónvarpsþættir
Friends
Desperate housewifes
Men in trees
Greys Anatomy 

4 staðir í fríum
Danmörk
New York
Ísland
Ástralía

4 netsíður
Mentor.is
Dolla.barnaland.is
annajona.blogcentral.is
facebook.com

fernt matarkyns
Kjúklingur m/margvíslegu ívafi
Bleikja
Speltpizza
Humar

 4 óskastaðir akkúrat núna
Ítalía
Ástralía
New York eða USA
Danmörk
 
4 sem ég klukka
Lilja spánarmær
Dísa skvís
Dakibbster
Helga Rún

Fréttir af mér og mínum í næsta bloggi sem kemur vonandi von bráðar.

knús, knús - AJ

Já strákarnir okkar komu heim með silfur og er það alveg frábær árangur!! Mjög svo stoltur íslendingur sem skrifar þessi orð Ég hins vegar missti af úrslitaleiknum....svaf yfir mig En það þýðir víst lítið að væla yfir því

Afmæli aldarinnar verður haldið á laugardaginn komandi í slysarvarnarhúsinu á Höfn. Afmælisbarnið verður 30 og ber nafnið Hafrún. Sú gamla ákvað að ferja allt vinaliðið sitt frá  Reykjavík og halda upp á "the big 3-0" í firðinum fagra. Það verður pottþétt roknastuð Ég er allavegana orðin mjög svo spennt. Það er orðið langt síðan að við höfum hist, við félagarnir í þessum vinahóp, og skemmt okkur saman. Verst er þó að hún Eva mín gat ekki komið frá Danaveldi....enda flugfargjöldin alveg til háborinna skamma þessa dagana!! En við munum eflaust drekka smá sangríu fyrir henni Evu og skála fyrir henni nokkrum sinnum.

Skólinn er líka byrjaður aftur. Það var alveg hreint dásamlegt að byrja að kenna aftur. Ég er svo fegin að vera komin í smá rútínu aftur og er að sjálfsögðu ánægð með að hitta samstarfsfólk og nemendur aftur. Ég byrja sjálf í náminu í næstu viku en þá er ferðinni heitið til Reykjavíkur til að fara í staðlotu. Ég get ekki beðið enda fer ég í tvö dönsku námskeið þessa önnina

Ég kveð þó að sinni enda orðin svöng og tímabært að stinga sér inní ísskápinn og finna sér eitthvað í gogginn.

Sjáumst á förnum vegi fólk!!
kv. Anna Jóna ofurjákvæða

STRÁKARNIR OKKAR voru að gera þvílíkt góða hluti í leiknum í dag!!! Þvílíkar hetjur Og hver varð ekki klökkur þegar hann Óli fór að gráta eftir leikinn?!?!?!? Ég er viss um að það var ekki þurr augu á öllu Íslandi!!

Magnaður leikur alveg hreint! Ég er bara í skýjunum yfir þessu Ég ætla pottþétt að vakna á sunnudagsmorguninn til að fylgjast með úrstlitaleiknum - hvetja mína menn og svona!! Og mæli að sjálfsögðu með því að allir aðrir geri slíkt hið saman!

ÁFRAM ÍSLAND!!!!!!

Kv. Anna Jóna handboltafanatic!!!

Það er rólegheitarkvöld í kvöld hjá mér. Ég hefði reyndar viljað vera á Borgarfirði eystar núna en þar sem ég var að vinna í kvöld varð ég að sleppa því í þetta skiptið...sem ég er reyndar endalaust fúl yfir Mig langaði svooooo að fara.

En svona er þetta bara...það er víst ekki hægt að taka þátt í öllu og það er mikið betra og skynsamara að afla peninganna en að eyða þeim....eða það er a.m.k. það sem ég er að reyna að telja sjálfri mér trú um....svona fyrst að ég varð að missa af þessu...snökt

Ég fór á Parket ball á Víkinni í gær. Það var að sjálfsögðu mikið stuð eins og alltaf þegar Parket er annars vegar. Heilsan var hins vegar ekki upp á marga fiska í dag....var frekar þyrst svona....sem ég skil nú ekki svona miðað við allan vökvann sem ég innbyrgði í gær

Það var svo ættarmót hjá Mortensen ættinni (móðurættinni) um síðustu helgi. Helgin var frábær í alla staði og hefði ég viljað hafa fólkið mitt ennþá lengur hjá okkur.
Ættarmótið var sem sagt haldið hér á Höfn eða nánar tiltekið í Lóninu. Veðrið var æðislegt og félagsskapurinn ennþá betri.

Framundan er svo bara að læra í stærðfræðinni en ég þarf að taka endurtektarpróf 26.ágúst. Ekki alveg það skemmtilegasta en ég verð bara að bíta í það súra og taka á honum stóra mínum. Sem ég mun að sjálfsögðu gera enda ætla ég að ná þessu prófi með glans!!

Ég er farin að hlakka til að byrja að kenna aftur - það verður svo gott að komast í rútínuna aftur. Byrja að æfa blak og svona.

Ég byrjaði að lesa secret um daginn. Mikið er þetta nú góð lesning. Það er ótrúlegt hvað jákvæður hugsunarháttur getur breytt lífinu til hins betra. Ég mæli með því að allir hætti að einblýna á það sem þeir hafa ekki, vilja ekki eða langar ekki heldur hugsi frekar um það sem þeir hafa, vilja og langar. Það er miklu auðveldara og skemmtilegra að hugsa um það

En nú er komið nóg af röfli í bili enda hef ég ekkert meira skemmtilegt að segja

Hafið það gott esskurnar og munið að ef þið brosið framan í heiminn þá brosir hann tilbaka

Over and out - Anna Jóna geðveika

Ég er orðin föðursystir

Í dag fæddist lítil og falleg prinsessa á hjúkrunarheimilinu á Hornafirði. 



Fæðingin gekk ótrúlega vel og móðirin, hún Sibba mín, stóð sig eins og hetja. Móður og dóttur heilsast vel og pabbinn er alveg ótrúlega motinn með nýju fallegu prinsessuna sína

Ég fór og skoðaði litlu frænku í dag og hún er alveg fjallmyndarleg en ógurlega lítil....enda svo sem ekki við öðru að búast svona þegar litið er til foreldranna hehe

Ég kveð í bili - Anna Jóna föðursystir

Klukkan er 3:40 og ég get ekki sofið. Ég er löngu hætt að velta mér og bylta mér í rúminu í einhverri aumri tilraun til þess að sofna. Ég veit af reynslunni að svefninn er ekkert á næsta leiti og því alveg eins gott að gera eitthvað annað....eins og til dæmis að blogga

Ég hef átt í erfiðleikum með svefn í nokkur ár en það er víst nokkuð algengt hjá kvíða- og þunglyndissjúklingum. Hugurinn er alltaf á fullu sem gerir manni erfitt fyrir. Ég gæti að sjálfsögðu tekið svefntöflu en ég verð alltaf svo hrikalega dösuð af þeim og hef því ákveðið að hætta að nota svoleiðis töflur. Ég verð því bara að bíta í það súra og sætta mig við svefnleysið. Ég er sem betur fer í fríi í vinnunni á morgun og þarf því ekki að hafa áhyggjur af því að mæta í vinnuna illa sofin og úrill. Það er ekkert sem fer meira fyrir brjóstið á mér en að geta ekki mætt í vinnu eftir andvökunótt og því reyni ég alltaf að harka af mér og mæta í vinnu, þó svo að ég hafi lítið sem ekkert sofið. En stundum er það ansi erfitt sérstakleg ef ég hef verið andvaka í marga daga í röð. Það er svo fyndið að maður gerir sér ekki grein fyrir nauðsyn þess að sofa vel og nægilega mikið fyrr en maður er allt í einu sviptur svefninum. Málið er að þegar svefnleysi hefur bankað upp á hjá manni nótt eftir nótt hættir maður að virka sem skyldi. Svefnleysið hefur áhrif á allt og þá meina ég allt!! Þegar ég hef verið andvaka margar nætur í röð hætti ég að geta einbeitt mér. Ég gleymi öllu sem ég mögulega get gleymt, (enda hefur bókasafnið aðeins fengið að kenna á því þar sem að ég gleymi sífellt að skila bókum) mataræðið fer í klessu vegna þess að líkaminn er sífellt að kalla á orku og sú orka sem ég veit líkamanum er í æ ríkara mæli í formi sykurs eða annarra skjótra orkugjafa og þar af leiðandi er orkan æði oft lítil sem engin(þar sem að einföld kolvetni eru ekki góðir orkugjafar). Það þýðir að sjálfsögðu það að ég hef ekki orku í að hreyfa mig, sem er annars ein besta leiðin til þess að sigrast á svefnleysi, eða gera nokkurn skapaðan hlut.
Annað sem svefnleysið veldur er að það "slökknar" á heilanum með þeim afleiðingum að ég dett út þá og þar! Ég get þá verið í miðjum samræðum við einhvern, að versla eða jafnvel keyra. Þetta er ekki þannig að ég dett alveg út og geri mér ekki grein fyrir ytri aðstæðum, s.s. ég verð ekki hættuleg í umferðinni Þetta lýsir sér meira þannig að ég gleymi hvert ég var að keyra eða ég gleymi um hvað ég var að tala eða hvað ég var að gera. Þetta er oft á tíðum ansi skondið. Einu sinni var ég að versla þegar þetta gerðist og ég rankaði allt í einu við mér og áttaði mig á því að ég var búin að stand í 5-10 mín fyrir framan áleggskælinn í nettó og glápa á hann....ég meina...hversu lengi getur maður verið að ákveða hvaða álegg maður vill ofan á brauðið!! Einnig hefur það komið fyrir að ég hafi keyrt 3-4 sinnum framhjá bankanum en ekki munað að ég ætlaði í bankann fyrr en ég var kominn framhjá honum. Óþæginlegast finnst mér að lenda í þessu þegar ég er að tala við fólk. Ég get verið í hrókasamræðum og allt í einu gleymt því sem ég ætlaði að segja eða þá að ég hef verið að hlusta á einhvern sem er að segja mér eitthvað áhugavert en dett svo út og ranka ekki við mér fyrr en viðkomandi pikkar í mig eða e-ð álíka. Þetta kemur oft út eins og ég nenni ekki að hlusta á viðkomandi sem er þó alls ekki málið.

Já gott fólk!! Það er ekki tekið út með sældinni að vera andvökusjúklingur

Andvökukveðjur frá Andvöku Önnu Jónu

Jæja gott fólk. Það er alveg með eindæmum hvað ég kem mér ekki í að hreyfa minn feita rass. Frekar sit ég á honum og bæti á hann spiki....sem er ekki gott mál

Þar fyrir utan er skynsamleg hreyfin algjörlega nauðsynleg fyrir þá sem þjást af þunglyndi. Það er hins vegar þannig að þunglyndissjúklingar eru mjög oft orkulausir og þreyttir og eiga því oft erfitt með að koma sér af stað í hlutina. Þess vegna vantar mig einhvern sem er tilbúin til þess að sparka mér af stað í einhverja hreyfingu, einhvern sem er hvetjandi.

Ef þú ert sá sem getur aðstoðað mig í þessu og býrð á Hornafirði skaltu endilega hafa samband (sendir mér bara póst) svo ég geti ráðið ÞIG sem einkaþjálfarann minn.

Ég bíð spennt eftir svari - Anna Jóna hinn búttaði geðsjúklingur